Ik ben Lisa Defeyter. Ik ben 12 jaar (geboren op 14/01/1998) en mijn hobby is atletiek. Ik doe dit al vanaf mijn derde kleuter en ik beoefen dit in dadizele (dapalo). Zo, dit ben ik een beetje.
wedstrijden
VACBL-cross Beveren Leie:
28 februari 2010
Aviflora-cross:
7 maart 2010
Meulebeke cross:
14 maart 2010
Eindelijk geen regen voor te lopen, 's Morgens op tijd uit bed, Mama, was al druk in de weer met de sportzakken. Zoals altijd vroeg mama hoe ga je lopen, zag nog mooi weer uit, korte mouwen en driekwarts, ze zeggen altijd mag je niet te warm kleren om wedstrijd te lopen, maar proberen dan. 's middags na het eten vertrokken we op het gemak naar de wedstrijd, terug ruim op tijd, zo konden we terug op het gemak het parcour verkennen. Wij moesten 1 kleine ronde en een grote. De start was een goed 100 meters, dan een klein helling, dan kwam het zware werk een grote ronde in het maiss veld. Opwarmen, spikes aan en naar de start, met de gedachten zo het mij lukken om terug een podiumplaats. Het verloste startschot kwam, onmiddellijk goed weg, bij het ingaan van de grote ronde proberen het tempo te volgen, maar helaas ging dat ietsje te rap, moest van de 2 de een gaatje laten, de eerste is niets aan te doen, die steek kop en schouder over. Liep dan wel veilig op de 3 de plaats, bijna op het einde kreeg ik zelf goed zicht op de 2 de plaats. Kwam heel dicht, kreeg het gaatje niet dicht, maar ben toch tevreden met mijn podiumplaats. Kijk al uit naar de volgende cross in Meulebeke ( zondag ).
's morgens als mama mij opriep, zei ik amai dat ga nog een cross zijn. Iemand met veel macht kan daar veel punten nemen. Tegen die 2 de jaars kan je niet veel doen als 1 ste jaars in de reeks. Mama zei : dat weet je niet, het is niet omdat ze musschien een kop groter zijn en een jaartje ouder zijn dat ze meer macht hebben, geloof toch eens in je eigen. 's Middags op tijd gegeten om nog eens de renners aan te moedigen die van Kuurne kwamen. Veel heb ik niet herkent zo een grote groep, wat wil zal nog niemand wegspringen als ze nog maar 10 km hebben, dat zo een domme kop zijn. Vandaar richting Beveren-Leie, we kwamen daar waarschijnlijk als 1 ste aan. Op het gemak het parcour verkennen, dat land zag ik helemaal zitten zei ik. Klaarmaken voor de opwarmen, tesamen met Herman, mama en Ine liep ik mij goed warm ( een goed 5 rondjes rond het voetbal veld ), daarna uitrekken, verse kouzen aan en verder opwarmen, Als de benjamins gestart waren deden ik mijn wedstrijd kleren aan. Bij de volkscross krop ik stilletjes terug buiten, tesamen met mama gingen we naar de start. Blijven bewegen was nodig zo ben ik maar op het laatste naar de startlijn gegaan. Hop, daar waren we vertrokken voor een kleine ronde en 1 grote ronde. Bij het ingaan van de grote ronde waren er al een 4 tal voorop allemaal 2 de jaars. Bij mij zat Joyce ook een 1 ste jaar, was mooi om te zien niemand van ons 2 wilde kop trekken. Dan ik maar, op mijn eigen tempo, onmiddellijk moest ze lossen. Haalde ik de 4 de in er op en er over nog liefst nog voor de landstrook, dat lukte. Al bij al vloog ik over die landstrook had het goed spoor genomen, viel niet stil. Verschoot nog half weg die strook kwam ik bij de 2 en de 3. Die stonden helemaal stil. Was mijn kans, proberen maar. Eens als we van de landstrook kwamen zag ik dat het een mooie voorsprong had. Luid aangemoedig van de dapalo's die langs de kant stonden liep ik zo onverwacht naar een mooie podium plaats. Aan die eerste is niets te doen. Die loop van de start tot aan de finisch voorop. Dol blij ging ik naar het podium toe. Vlug dan een warm doucht nemen en supporten voor zus en mama.
afstand : 1400 meters plaats : 2 de
op weg naar de meisjes voormij, liep naar iedereen toe en er over, behalve de eerste die was te ver
Het nieuwe seizoen is gestart. Een volledig nieuwe reeks : ben 1 ste jaar miniem. Mama zegt de eerste jaar is een aanpassing, de afstand is groter, starten anders enz... Van 's morgens was ik al echt zenuwachtig, wist absolut niet hoe ik het ging doen. Eens aangekomen sprak het parcour me echt aan. Mooi opwarmen met Ine daarna nog een stukje met mama. Naar de start. Wat had ik zenuwen, dat maar vlug het startschot valt. Inderdaad men start rustiger dan de pupillen, kon mooi mee met de kopgroep. Op de helling was ik een beetje gehinderd door Emma, zo waren de 3 eerste weg, probeerde nog naar toe te lopen, maar ging niet de andere kwamen terug. Dus maar spurten, nog nooit had ik een spurt gewonnen, maar nu wel, zo liep ik onverwacht naar de mooie 4 de plaats, was supper blij.
